Misschien moet je gewoon worden wie je nu bent.
We zeggen het zo gemakkelijk:
“Ik moet mezelf terugvinden.”
Na een moeilijke periode. Wanneer het leven veranderd is. Wanneer we onszelf niet meer helemaal herkennen in wie we ooit waren.
Dan verlangen we soms terug naar vroeger.
Naar de persoon die onbevangener was. Minder bang misschien. Die gemakkelijker vertrouwde, meer energie had of nog grote plannen maakte zonder eerst alle mogelijke rampscenario’s uit te werken.
En ergens ontstaat het idee dat die oude versie van onszelf nog bestaat. Dat we haar alleen zijn kwijtgeraakt en hard genoeg moeten zoeken om haar terug te vinden.
Maar wat als je jezelf helemaal niet kwijt bent?
Wat als je gewoon veranderd bent?
Een boom zoekt zijn bladeren ook niet terug
Misschien is de herfst daar wel de mooiste metafoor voor.
De bomen verkleuren. Bladeren laten los en dwarrelen naar beneden.
Niet omdat die bladeren waardeloos waren.
Ze hebben zon gevangen, regen gedragen, schaduw gegeven en de boom gevoed.
Ze waren nodig.
Maar hun tijd is voorbij.
Misschien geldt dat ook voor bepaalde versies van onszelf.
De persoon die altijd doorging.
Die iedereen probeerde te redden.
Die zich aanpaste om de vrede te bewaren.
Die sterk was omdat sterk zijn ooit noodzakelijk was.
Of degene die jarenlang een droom najoeg en uiteindelijk ontdekte dat die droom niet meer paste.
Je hoeft die oude versie van jezelf niet af te wijzen.
Je mag haar zelfs dankbaar zijn.
Maar je hoeft haar niet opnieuw te worden.
We veranderen. Gelukkig maar.
Het zou eigenlijk vreemd zijn als we na alles wat we meemaken precies dezelfde persoon zouden blijven.
We worden verliefd en soms wordt ons hart gebroken.
We krijgen kansen en missen er een paar.
We maken fantastische keuzes en keuzes waarvan we achteraf denken: dat hadden we misschien anders kunnen aanpakken.
We verliezen mensen.
We ontmoeten nieuwe.
We leren grenzen kennen waarvan we vroeger niet eens wisten dat we ze mochten hebben.
We struikelen, staan weer op en nemen onderweg voortdurend stukjes van het leven mee.
Natuurlijk veranderen we.
En toch kijken we vaak vooral naar wat verdwenen is.
Naar wie we ooit waren.
Terwijl we daardoor soms vergeten te kijken naar degene die er ondertussen voor in de plaats is gekomen.
Want die persoon weet dingen die de vroegere versie nog niet wist.
Heeft dingen doorstaan waarvan ze ooit dacht dat ze ze nooit zou aankunnen.
Kent zichzelf misschien beter.
Weet beter wat belangrijk is.
En weet hopelijk ook steeds beter wat niet meer meegenomen hoeft te worden.
Misschien stellen we gewoon de verkeerde vraag
Misschien hoeven we daarom niet langer te vragen:
“Hoe vind ik mezelf terug?”
Want die vraag stuurt ons altijd naar achteren.
Misschien is er een veel interessantere vraag:
“Wie ben ik nu aan het worden?”
Wat vind ik vandaag belangrijk?
Waar word ik nieuwsgierig van?
Waar wil ik vaker ja tegen zeggen?
Waar mag eindelijk een nee komen?
Welke dromen passen nog bij mij?
En welke draag ik alleen nog mee omdat een vroegere versie van mij ooit besloot dat ze belangrijk waren?
Misschien mogen we onszelf af en toe opnieuw leren kennen.
Niet alsof we iets verloren zijn.
Maar met nieuwsgierigheid naar wat er ondertussen gegroeid is.
Je hoeft niet terug
Je hoeft niet terug naar wie je was op je twintigste, dertigste of veertigste.
Niet naar het lichaam waarin je ooit woonde.
Niet naar oude dromen.
Niet naar de onbevangenheid van voordat het leven een paar littekens achterliet.
Alles wat geweest is, hoort bij jouw verhaal.
De mooie hoofdstukken.
De pijnlijke.
De ronduit chaotische.
Maar geen enkel vorig hoofdstuk verplicht je om de rest van het boek op dezelfde manier te schrijven. Dus misschien hoef je jezelf helemaal niet terug te vinden.
Misschien ben je niet kwijt.
Misschien sta je gewoon op een plek waar je nog nooit eerder bent geweest.
En natuurlijk voelt die plek onbekend.
Laat de oude bladeren maar vallen.
Ze hebben hun werk gedaan.
De boom blijft.
En ergens, nog onzichtbaar, begint alweer iets nieuws te groeien.
Misschien geldt dat ook voor jou.
Niet terug worden wie je ooit was.
Maar langzaam, nieuwsgierig en zonder haast...
worden wie je nu bent.
✨ De Verhalenheks